به گزارش خبرخورموسی ؛ در هوای مطبوع بهاری خنک و نمناک و آرام اولین روز سال ۱۴۰۵ بندرامام خمینی، جمعیت از نخستین ساعت‌های صبح به‌تدریج در خیابان‌ بلوار امام خمینی (ره) گرد آمدند؛ زن‌ها، مردها، کودکانِ خواب‌آلود اما هیجان‌زده، و پیرمردهایی که عصاهاشان را با قدم‌های نرمشان هماهنگ کرده بودند. صدای تکبیرها در فضا می‌پیچید و نور طلایی آفتاب از میان ساختمان‌ها و درختان پارک شهر روی صف‌های نماز می‌ریخت؛ ترکیبی که هر عکاس را وسوسه می‌کرد شاتر را کمی بیشتر از معمول بفشارد. حال‌وهوا، حال‌وهوای آرامش پس از یک ماه روزه‌داری بود؛ چیزی میان سکوت، همدلی و اندکی خستگی شیرین در ایام جنگ تحمیلی سوم .

نماز به جماعت حضرت حجت الاسلام عبادی امام جمعه معزز و محبوب بندرامام برگزار شد و تا انتهای خطبه ها مردم از جایشان تکان نخوردند و به خطبه ها گوش دادند و فریادهای الله اکبر و مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل سر دادند.

نکته آنکه ساعتی پس از نماز دشمن صهیونیستی و آمریکایی از بالای سر نمازگزاران با پهپادهای انتحاری به شناورهای نظامی حمله کرد تا ثابت کند با دین و وحدت مردم مشکل دارد.

اما زیبا بود که پس از نماز، خیابان‌ها به‌تدریج از حالت آیینی به حال‌وهوای عیدانه تغییر چهره داد. خانواده‌ها به دیدوبازدیدهای سریع کنار خیابان مشغول شدند، بچه‌ها در حالی که جعبه های شیرینی اهدایی ایستگاه های صلوانی را در دست می‌فشردند، از جلوی دوربین‌ها می‌دویدند و بوی چای تازه‌دم از غرفه‌های کوچک محلی بالا می‌رفت. لبخندها، دست‌دادن‌ها و تبریک‌های کوتاه میان مردم موج می‌زد؛ و در این میان، عکس‌ها روایتگر لحظه‌هایی شدند که نشان می‌دهد ، بندرامام خمینی چگونه همچنان روح جمعی و صمیمیت جنوبی‌اش را در بزنگاه‌های مذهبی حفظ کرده است.

گزارش تصویری : محمد زارعی ناصرآبادی 

انتهای پیام/م